.myspace

.boekingen

De recensies van live optredens en de reacties van het publiek liegen er niet om: Mathijs Leeuwis en band zijn klaar voor het grote werk. Met het nieuwe album vers van de pers, is het nu tijd voor Nederland om kennis te maken met deze nieuwe aanwinst in de vaderlandse muziekscène.

Het is alweer een tijd geleden, sinds een nieuwe Nederlandstalige singer-songwriter zijn entree deed in de vaderlandse popmuziek. Maar dan staat er in de finale van de Grote Prijs van Nederland 2009 een eigenzinnige jongeman met een hoed, een gitaar en een vijfkoppige band achter zich. En hij wint de publieksprijs, onder luid applaus in een uitverkocht Paradiso. De wegen liggen open voor Mathijs Leeuwis.

Na zijn Engelstalig debuut in 2008, beseft deze Brabantse liedjessmid al snel dat zijn moedertaal hem beter ligt. Ondanks uiterst lovende recensies in de muziekpers, gooit hij het roer om: onder leiding en met medewerking van Gabriël Peeters (JW Roy, Normaal, Benny Jolink) wordt in enkele dagen het tweede album opgenomen, “Klei, Stront en Zand”. Daarop zingt Leeuwis met zijn karakteristieke donkere, warme stem over zijn geboortestreek en de mensen om hem heen – met de nodige ironie en zelfspot, maar tevens liefdevol en integer. De in 2009 uitgekomen plaat brengt hem van de Waddeneilanden naar Antwerpen, en van Hengelo naar Zeeland. De geboren Waalwijker maakt in korte tijd veel mee en groeit snel uit tot een rasmuzikant, die weet wat hij wil en hoe hij zijn doelen moet bereiken. Hij ziet de muzikale mogelijkheden van het spelen met een voltallige band, zoekt getalenteerde begeleiders bij elkaar en duikt in het najaar van 2009 opnieuw de studio in.

Het optreden in Paradiso gaat niet onopgemerkt voorbij: Leeuwis wordt in recensies vergeleken met Thé Lau, Huub van der Lubbe en Rick de Leeuw. Allemaal getalenteerde frontmannen, die het zeker ook in hun eentje kunnen, maar die vooral tot hun recht komen met een sterke band achter zich. Dit geldt ook voor Mathijs, die op de nieuwe plaat wordt bijgestaan door zowel zijn vaste, alsook een aantal gastmuzikanten. Gabriël Peeters zorgt andermaal voor de sfeervolle productie en het drumwerk, maar het centrale punt wordt wederom gevormd door de liedjes en de stem van Leeuwis. Alle denkbare levensthema’s komen voorbij: van geluk tot diepe ellende, van onzekerheid tot duidelijke-taal-ontboezemingen, van een vette knipoog tot een doodserieus relaas.