OOR

...Cochon Bleu is Neêrlands best bewaarde cajungeheim...

HEAVEN

...mischien wel de leukste band van Nederland...

FOLKFORUM

...Prachtplaat...

FRET

...waanzinnig goed album...

FOLKOWA (Poolse website, 10 september 2004)

... one of the most pleasant Cajun albums I have ever heard...

SOUTH OF MAINSTREAM (Amerikaanse website, 10 mei 2004)

... I never gave the coveted 5 star award until I heard this band!

Wie een van hun enthousiaste live-optredens ziet, weet dat humor en plezier belangrijk zijn bij Cochon Bleu. Dit zorgde al eerder voor de nodige sensatie op diverse Bevrijdingsfestivals, Folkwoods, Paradiso, Eurosonic, de Popronde, de Parade, de Noorderzon, Oerol en vele andere festivals en podia.

OOR
...Bepaalden tot dusver naast de accordeon verder nog mandoline en in mindere mate elektrische gitaar het toch al verre van puristische groepsgeluid, ditmaal is het instrumentarium niet alleen verrijkt met de voor dit idioom eigenlijk onmisbare viool, maar maakt men ook verrassend vaak gebruik van de banjo, die buiten het bluegrassgenre nochtans zelden of nooit een rol van betekenis speelt.Zo overschrijdt Cochon Bleu op It's All Coming Good avontuurlijk als altijd de grenzen van de cajunmuziek, zij het wonderlijk genoeg zonder in het wilde weg stijlbreuk te plegen, want alleen al door de verhalende teksten in het verbasterde Frans van de Acadiens doet dit vijfde album bedrieglijk authentiek aan. Van de knalhard gezongen opener over een corrupte burgemeester tot en met het weemoedig gekweelde afscheidsliedje zonder einde valt er op dit opnieuw fantasierijk gearrangeerde geheel geen oubollige noot te bespeuren. Geestige titel trouwens, It's All Coming Good...
GEERT HENDERICKX

MUSICFROM (juli 2006)

De Vijfmansformatie Cochon Bleu is alweer aan haar vijfde langspeler toe. Op 'It’s All Coming Good' combineert de groep wederom cajun muziek met Europese folk. Hier en daar klinkt ook nog een vleugje americana door. Het resultaat is een bijzondere mengelmoes van wereldmuziek, die de band een totaal eigen geluid geeft.

Cochon Bleu klinkt vrolijk en zorgt er direct bij het openingsnummer ‘Monsieur Jacques’ al voor dat je de voeten niet meer stil kunt houden. Bij het daaropvolgende ‘Hangover Two Step’ kun je helemaal niet meer op je stoel blijven zitten. Gelukkig kent de cd ook nog enkele rustpunten. Zoals het prachtige ‘J’ai Raconté’. Het mooie tokkelwerk en de goede samenzang werken bijna betoverend. Het grootste gedeelte van de songs is trouwens Franstalig, wat nog weer een extra dimensie geeft aan de bijzondere mix van muziekstijlen. Toch past het allemaal precies.

Het is niet voor niets dat deze groep al eerder lovende recensies kreeg en mocht spelen op diverse grote festivals en mooie zalen als EuroSonic, Folkwoods, Oerol en de Amsterdamse popzaal Paradiso. Toch is het niet al goud wat er blinkt. Een deel van de opnames klinken niet helemaal mooi. De zang lijkt bijvoorbeeld op ‘Polonaise’ en op ‘Gros Plein De Soupe’ ergens achteruit een oude schuur te komen. Het is alleen zo gemixt dat het bijna niet meer bij de muziek lijkt te horen. Het past wel bij het genre en het klinkt zo wel erg live, maar voor deze cd had het best wat netter gekund.

Desalniettemin bewijst Cochon Bleu andermaal dat het de perfecte band is voor de vele leuke folkfestivals die deze zomer in het land zijn. Het is een genot om te horen hoe deze groep mensen zo speels met diverse muziekstijlen om kan gaan en naar haar hand kan zetten. Het spelplezier klinkt op de gehele cd door en het kan niet anders of dat gaat hele mooie optredens opleveren.
PATRICK