|
De Cajuns wisten eeuwenlang hun cultuur te behouden in de Amerikaanse melting-pot. Nog steeds spreken zij onderling een archaïsch soort Frans, en dansen in het weekend hun two-steps en walsen. De leidende rol in de muziek is al lange tijd overgenomen door de diatonische trekzak, een klein soort accordeon met het volume van een kerkorgel. De teksten zijn overwegend droevig: over verlaten liefdes, brekende harten en de vlammen van de hel. De muziek bergt een merkwaardige tegenstelling in zich: een soort droevigheid die iedereen een opgewekt humeur bezorgt.
De Cajun vermengde zich in de loop der tijd met andere muziekstijlen als country, rock and roll en blues, zonder zijn eigen karakter te verliezen. De zwarte bevolking van Louisiana ontwikkelde een eigen stijl: een menging van cajun, blues en Caribische ritmes, Zydeco genaamd.
Toen Captain Gumbo in 1991 de eerste c.d. opnam was Cajun een nog relatief onbekende muziekstijl in Nederland. Dat veranderde snel toen de single "Allons a Lafayette" uitkwam. Het nummer belandde in de top 40, cajun-bands schoten als paddestoelen uit de grond en slagers begonnen zelfs "Cajunburgers" te verkopen. Een nieuwe rage was geboren. Op dat moment was de band op bezoek in Louisiana zelf en speelde daar met hun grote voorbeelden in o.a. New Orléans en Lafayette.
Het repertoire van Captain Gumbo bestaat uit Cajun- en Zydecoklassiekers, eigen nummers en rhythm and blues uit Louisiana's culturele hoofdstad: New Orleans. Captain Gumbo is daarom een graag geziene gast op blues-, jazz, folk- en countryfestivals. Daarnaast speelde de band in voorprogramma's van o.a. Fats Domino en Johnny Cash in Nederland en Duitsland.
Juli 2001 is de nieuwste cd van Captain Gumbo uitgekomen, getiteld “Gumbo nr 5”, en weer bij de maatschappij Music and Words. Gumbo zoekt op deze plaat naar een intiemer geluid: er wordt veel op akoestische instrumenten gespeeld en de muziek is zoveel mogelijk direct opgenomen. “Gumbo nr 5” klinkt daarom nog meer “cajun” dan de voorgangers.
Naast een aantal bewerkingen van cajun-klassiekers bevat de plaat 2 minder bekende nummers van Hank Williams: “Cajun Baby” over de mooie vrouwen van Louisiana, en “Fool about you”.
De eigen nummers komen ditmaal niet alleen van accordeonist Mark Söhngen, maar er is ook een liedje van J.W.Roy-gitarist Richard van Bergen en een gevoelig chanson van Klokhuis-presentator Jeroen Kramer : “Sourire de Loin”. Saxofonist Jan de Ligt laat horen waarom hij door de band bij bijna alle optredens als gast gevraagd wordt.
Bijzonder trots is Gumbo op de terugkeer op de plaat van multi-instrumentalist Rens van der Zalm, vaste begeleider van Youp van het Hek en Frank Boeyen. Zijn viool- en mandoline-spel bepalen voor een groot deel de sfeer van de nieuwe cd.
“Gumbo nr 5” laat horen dat Captain Gumbo na 13 jaar gerijpt is en nog steeds springlevend.
Captain Gumbo is in 21e eeuw nog steeds de nummer 1 cajunband van Nederland. De enthousiaste uitstraling van de muzikanten en de aanstekelijke muziek bezorgen de band namelijk een live-reputatie die staat als een huis.
Bezetting:
Mark Söhngen: harmonica's, accordeon en zang
Gerard de Braconier: gitaar
Jan van den Berg: bas
Joost Witte: drums en zang |